او رفتــــه بود
و مــن
بیخیــــال ِ تراژدی ِ مرگ ِ اشک هایش
به کمدی ِ دروغ ِ نگاهش
می خندیــدم
...
او مــــرده بود
و مــن
بیخیــــال ِ کمدی ِ اشک هایم
نقاشی های کودکانه مان
روی صفحه ی ارتجاعی زمان را
با اشاره ای سوزاندم ...
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۰/۰۴/۰۵ ساعت 5:12 PM توسط нαsтi
|